Het jy al ooit gewonder of Christenskap bloot ’n wagkamer is vir die ewigheid? Vir baie van ons voel die geloofslewe dikwels soos ’n strawwe werksweek waar ons tande gekners en kop omlaag voortbeur, net om darem eendag by die “naweek” van die hemel uit te kom. Maar wat as die oorwinning nie iets is waarvoor ons werk nie, maar iets waaruit ons reeds leef? In die teks van Efesiërs 1:3–14 skets Paulus ’n prentjie wat ons tradisionele verstaan van “eendag” heeltemal op sy kop keer.
Die krag van die “klaar”
Paulus begin sy brief met ’n lofprysing wat uitbars van verwondering: “Lofwaardig is die God en Vader van ons Here Jesus Christus. Dit is Hy wat ons in Christus geseën het met elke geestelike seëning in die hemel”. Die kern van hierdie boodskap lê opgesluit in die Griekse verbuiging van die woord eulogesas (geseën). Dit dui op ’n voltooide aksie in die verlede. Dit is nie ’n belofte van wat dalk eendag mag gebeur as ons hard genoeg probeer nie; dit is ’n verklaring van wat reeds is.
Ons is klaar geseën met dieselfde seëninge as die engele in die hemel. Dit beteken ons hoef nie te wag vir die koninkryk om eendag te arriveer nie; ons kan dit nou reeds ervaar. Die Heilige Gees word in hierdie konteks beskryf as ’n “deposito” of ’n “waarborg” van ons erfenis. Soos ’n deposito op ’n huis jou reeds die reg gee om daarin te woon en die geriewe te geniet, al besit jy dit dalk nog nie ten volle nie, gee die Gees aan ons die vermoë om nou reeds in die realiteit van God se nuwe wêreld te leef.
Ons as die “Working Model”
As ons dan reeds hierdie seëninge besit, wat is ons rol in ’n wêreld wat steeds gebroke en vol pyn is? Die antwoord lê in die kerk as die “working model” of die prototipe van God se nuwe skepping.
Dink aan die oorspronklike argitekplanne van ’n historiese gebou. Daardie sketse, met die hand geteken en fyn beplan, is nie die gebou self nie, maar dit verteenwoordig die droom en die plan van die argitek. Of dink aan die skaalmodel van Babylonstoren wat jy by hul ingang sien – dit is ’n klein weergawe wat jou help om die geheel te verstaan en jou opgewonde maak om die tuine self te gaan verken.
As Christene is ons nie die finale “gebou” nie – ons is nie reeds in die volmaakte hemel nie – maar ons is die werkende model. Ons lewens moet ’n teken wees van wat God van plan is met die hele skepping.
Gerealiseerde eskatologie: Lewe vanuit die oorwinning
Hierdie konsep word in teologiese terme “gerealiseerde eskatologie” genoem. Dit is ’n fancy manier om te sê die toekoms het reeds in die hede begin deurbreek. Ons leef nie vir ’n oorwinning wat ons hoop om eendag te behaal nie; ons leef vanuit ’n oorwinning wat Christus reeds behaal het.
Dit verander alles. As jy vanuit ’n oorwinning leef, word die lewe nie ’n straf wat jy moet uitdien tot jy sterf nie. Selfs in ’n gebroke wêreld waar ons pyn ervaar en trane stort, weet ons dat God nie ’n afwesige “horlosiemaker” is wat die wêreld opgewen het en nou van ver af kyk hoe die battery pap word nie. Hy is hier, teenwoordig in die seer, en Hy hou ons vas. Sy koninkryk is reeds hier, selfs al is dit nog nie in sy volle heerlikheid nie.
Om die “dots” te connect
Paulus praat daarvan dat God die geheimenis van Sy wil bekend gemaak het om alle dinge – in die hemel en op die aarde – onder een hoof, Christus, saam te bring. In Engels word die term recapitulation gebruik. Dit beteken dat God die oorspronklike, perfekte prentjie wat Hy vir die skepping gehad het – voor die chaos van die sondeval – weer besig is om te herstel onder die koningskap van Jesus.
As werkende modelle is ons taak om “die tye te bestuur” deur die punte te verbind (connecting the dots). Ons kyk na wat God in die verlede gedoen het, ons erken Christus se teenwoordigheid in die nou, en ons leef op so ’n manier dat ons wys na die toekoms wat God beplan.
Dit beteken ons moet die wêreld leer lees soos ’n “brandende bos,” soos Leonard Sweet dit stel. Elke asemhaling is ’n teken van God; elke ontmoeting met ’n buurman is ’n “sakrament” of ’n heilige oomblik. Selfs die kleinste dele van die skepping – van die fyn bou van ’n muskiet tot die grootsheid van die natuur – is getuies van Sy koninkryk.
Om te leef uit Efesiërs 1 is om te besef dat die hemel nie net ’n bestemming is nie, maar ’n kragbron vir vandag. Ons is geseën, ons is verseël, en ons is gestuur om die wêreld te wys dat daar ’n Koning is wat alles nuut maak. Mag ons lewens die “mooi stukkies” van God se nuwe skepping ontgin en wys vir ’n wêreld wat smag na hoop.
By
